VOORTPLANTING

DE REU

Een reutje  is geslachtsrijp tussen de 6 en de 8 maanden en is dan in staat om een teef te dekken.  Dat is ook de leeftijd waarop dominant gedrag als gevolg van de testosteronspiegel kan gaan optreden.
In principe is er geen medische reden om een reutje te castreren en is dit ook niet ons advies. Echter, er kunnen voor u redenen zijn om dit wel te doen.  Lees hierover meer bij “castratie”.

DE TEEF

Een teefje wordt voor het eerst loops op een leeftijd van gemiddeld 7-14 maanden, afhankelijk van o.a. de grootte en het ras van de hond. Grote honden maken vaak hun eerste loopsheidperiode wat later door dan kleine honden. Een teef is gemiddeld twee maal per jaar loops (soms een of drie maal per jaar). In de periode tussen de loopsheden, de zogenaamde anoestrus, is er geen seksuele activiteit.

De loopsheid bij de teef is te herkennen aan de volgende punten:

– Vulva is gezwollen
– Teef wordt aantrekkelijk voor reuen
– Er is bloederige uitvloeiing uit de vulva te zien

Links een niet-loops teefje, rechts een loops teefje; let op de gezwollen vulva

Vanaf de 6de dag na het ontstaan van de bloederige uitvloeiing kan de teef vruchtbaar zijn en een dekking toestaan; de meest vruchtbare periode ligt tussen de 11e en de 13e dag na het  zien van de eerste bloeddruppeltjes.

Is een teef eenmaal cyclisch geworden dan treden de loopsheden op met een tussentijd van 5 tot 12 maanden.
Teven blijven hun hele leven cyclisch. Een menopauze, zoals we die bij de mens kennen, komt bij honden niet voor. Als de loopsheden bij een hond uitblijven wordt dit in de meeste gevallen veroorzaakt door een ziekte.

NB. Indien u meer wilt weten over het voorkomen van de loopsheid bij de teef, kijk dan bij “sterilisatie“.

BEVRUCHTING

Normaal gesproken zal een teefje een reu niet laten dekken, totdat ze in haar vruchtbare periode zit. Dan is ze “dekbereid”, wat ze zal uiten door stil te blijven staan als het mannetje op haar springt en haar staart naar de zijkant te houden.
De dekking zelf duurt vaak slechts enkele minuten. Een succesvolle bevruchting kunt u merken doordat de honden nadat het mannetje eraf springt nog een tijd aan elkaar vast blijven zitten. Dit noemen we “gekoppeld zijn” en komt doordat na een zaadlozing geslachtsorganen opzwellen en aan elkaar vast blijven zitten om te voorkomen dat er sperma verloren gaat. Deze “koppeling” kan soms wel 5-45 minuten duren.  De zwelling neemt vanzelf af en dan komen ze weer los van elkaar. Haal een reu en teef nooit uit elkaar tijdens de koppeling; dit kan schade aan de geslachtsorganen geven!

  Twee honden gekoppeld na dekking

NB. Indien een teefje ongewenst gedekt is, kan een dracht voorkomen worden door het zo snel mogelijk laten toedienen van een onderhuidse injectie met een bepaald hormoon (Alizin). Deze moet na 24 uur nog een keer herhaald worden.

DRACHT


De draagtijd van de hond is gemiddeld 63 dagen. Vooral in deze periode heeft de teef een goed uitgebalanceerde voeding nodig en soms aan het eind van de dracht iets meer voeding.
Vanaf ongeveer 30 dagen na bevruchting kan er met behulp van een echo vastgesteld worden of een teefje drachtig is, vaak kunnen we dan niet zien hoeveel pups het zijn (liggen soms achter elkaar). Daarvoor kunnen we een rontgenfoto maken; dit kan vanaf 45 dagen en daarop kun je de dan verbeende schedels van de pups tellen.

Buik van een drachtig teefje met 6 pups

GEBOORTE

Tegen het einde van de dracht zijn er vele tekenen die de geboorte aankondigen. Wanneer ze optreden is per teef verschillend. Een tot enkele weken voor het werpen, kunnen we o.a. het volgende waarnemen: het groter worden van de tepels, gedrag van de teef wordt wat trager en we zien zwelling van de vulva.  Een week tot enkele dagen voor het werpen zien we vaak het volgende: ze gaat vaker drinken,  doet vaker plasjes, er kan wat melk uit de tepels gemasseerd worden en er is wat haaruitval op de buik. Een dag tot enkele uren voor de geboorte: de teef zoekt bescherming bij de baas, daling van de lichaamstemperatuur (1 á 1,5 graad), rillen, ronddraaien in het nest/werpkist, graven of krabben op de werpplek, janken en piepen , likken aan de vulva.
De omgeving waar de teef moet bevallen bepaalt in hoge mate een normaal verloop van de bevalling, adrenaline t.g.v. stress verhindert het opgang komen van de bevalling, dus blijf ten alle tijden zelf rustig en kalm!

De teef kan in verschillende houdingen persen: staande, in zijligging of in defecatiehouding. Pups worden zowel in kop- als stuitligging geboren. Op de eerste pup wordt vaak het langste geperst, daarna volgt een gemiddelde tussenpuptijd van 45 min, maar kan variëren van 5-120 min. Een lange tussen puptijd is niet verontrustend voorop gesteld dat de teef niet heftig perst!!! Overigens is een teef die zeer rustig is of zelfs even is slaap valt tussen twee uitdrijvingen geen uitzondering.

WANNEER MOET U DE DIERENARTS BELLEN??

– Als u groene uitvloeiing ziet en geen geboorte van een pup binnen het uur.
– Als de teef meer dan 15 minuten heftig perst zonder dat er een pup geboren wordt (30 min als het de eerste pup is).
– Als het langer dan 2 uur duurt voordat de volgende pup geboren wordt, wetende dat er nog meer pups moeten komen.
– Bij elke reden van twijfel of de bevalling wel goed verloopt.

NA DE BEVALLING

Na de bevalling zorgt de moeder vaak instinctmatig voor haar pups. Belangrijk is dat ze ze na het werpen goed schoonlikt zodat alle vliezen verwijderd worden en de pups zelf beginnen met ademen. Als ze dat niet doet, moet u deze zelf verwijderen en de pup warm en droogwrijven.
Het is aan te raden om de pups te merken, met verschillende kleuren bandjes, zodat u elke pup dagelijks kunt wegen; ze moeten elke dag groeien en in ongeveer 10 dagen hun geboortegewicht verdubbelen.

De pups worden doof en blind geboren en vinden op de tast hun weg naar hun moeders tepel. Na ongeveer 10 dagen gaan de oogjes open.
Vanaf een week of 3-4 kunt u proberen de pups naast moedermelk al wat geweekte brokjes aan te bieden; vanaf 5-6 weken kunnen ze echt brokjes gaan eten.

“Voor advies over mijn puppy werd ik zeer goed geholpen bij Dierenkliniek Marnixstraat, zo konden wij een goede start maken. Dank!”

Bart van Apeldonk (1 hond),
Bloemendaal